سری بودن و خصوصی بودن رشد انسان

وقتی با کودکان درباره ی جنسیت صحبت می کنیم، واژه ی ((سری)) و ((خصوصی)) معانی جدیدی پیدا می کنند.بچه های کم سن و سال ممکن است نتوانند تفاوت های ظریف بین معنی این دو واژه را دریابند، از این رو والدین باید سعی کنند که تفاوت های بین این دو واژه را آشکارا برای کودکان، بازگو کنند.

کودکان می توانند بیاموزند که برای اشاره به اعضای تناسلی خود از عبارت ((اعضای خصوصی بدن)) استفاده کنند.بسیاری از بچه های پیش دبستانی می توانند بر خلاف بچه های بزرگ تر این عبارت را خیلی راحت و بدون احساس شرم بر زبان بیاوردند، لذا یکی از کارهای مهم والدین این است که سطح شرم را در کودکان رو به رشد خود در سطحی نگه دارند که وقتی بچه ها به اطلاعات نیاز داشتند، نه والدین و نه کودکان نسبت به پرسش در این باره بی میل نباشند.به نظر من، کلید این موضوع درک تفاوت بین ((سری)) بودن و ((خصوصی)) بودن و درک قدرت  حاصل از دانش است.یکی از معلمان بهداشت هنگام صحبت کردن درباره ی جنسیت، برای اینکه بچه ها احساس آرامش کنند به آن ها می گفت: ((از دانش شرمگین نشوید)).

بیایید کلمه ی سری را در نظر بگیریم.بیشتر بچه ها از شنیدن این کلمه می خندند و خوب می دانند که راز و رازداری چیست.راز یا سر، چیزی است که فقط تعداد محدودی از افراد نسبت به آن آگاهی دارند و نباید آن را با دیگران در میان گذاشت. بی تردید اگر کسی سر خود را به دیگری بگوید، دیگر سر نخواهد بود و اگر همه از آن آگاهی داشته باشند، دیگری ارزش خود را از دست می دهد.پس سر یا راز چیزی است که همه کس اجازه ندارد از آن آگاهی داشته باشد و نباید آن را برای کسی بازگو کرد.

از سوی دیگر، اطلاعات خصوصی اطلاعاتی است که می توان از آن آگاه بود اما ضروری برای در میان گذاشتن آن با دیگران وجود ندارد.مثلاً هر یک از اعضای خانواده ها، مسائل خصوصی خود را دارند.ما می دانیم که خانواده های دیگر مسائل خصوصی خودشان را دارند و خانواده های دیگر نیز می دانند که ما مسائل خصوصی خودمان را داریم.پس تفاوت اصلی بین خصوصی و سری این است که موضوع خصوصی یعنی موضوعی که دسترسی با آن محدود است و هر خانواده ای مسائل خصوصی خود را دارد اما آن را با خانواده های دیگر در میان نمی گذارد.اگر تصمیم می گیریم موضوعی خصوصی بماند، حتماً دلایلی برای این کار داریم و فقط اعضای خانواده هستند که می توانند از آن آگاه شوند.اعضای خصوصی بدن هم چنین وضعی دارند، یعنی همه ی آدم ها در بدن خود اعضای خصوصی دارند ولی هر کس فقط می تواند به اعضای خصوصی بدن خود دسترسی داشته باشد و نه دیگران.شما می توانید برای روشت کردن این تفاوت ها مثال زیر را برای فرزند خود بزنید: خانه ی هرکس، همراه با اشیای داخل آن، خصوصی است.همه می دانند که تو،خانه،تلویزیون، اسباب و اثاثیه و … داری اما فقط تعداد کمی از افراد هستند که اجازه دارند به اموال تو دسترسی داشته باشند. خانه ی تو و اموال تو خصوصی هستند.بقیه هم تلویزیون دارند اما تو اجازه نداری سرت را پایین بیندازی و بروی در خانه ی کس دیگری اخبار را تماشا کنی.آن تلوزیون متعلق به آن هاست، مال خصوصی آن هاست، دست نزن! مثال دیگر، مثال مهمانی است: بیشتر مهمانی ها خصوصی هستند.خیلی از مردم ممکن است بدانند که در فلان خانه مهمانی برگزار می شود اما همه به آن دعوت ندارند زیرا مهمانی خصوصی است.برای حضور در مهمانی باید دعوت داشت.

برای بچه های کوچک تر می توان از مثال خصوصی بودن توالت استفاده کرد چون درک آن برای آن ها راحت تر است:همه می دانند که ما همه به توالت می رویم.این اطلاعات سری نیست اما قطعاً خصوصی است.چطور است که دسترسی به آن محدود است؟ خوب ما وقتی به درون توالت می رویم در را می بندیم.هیچ کس به کسی که به توالت می رود نمی خندد و او را مسخره نمی کند چون همه این کار را می کنند.رفتن ما به توالت سری نیست اما می دانیم که باید این کار را تنها انجام بدهیم، پس این کار خصوصی است همان طور که برای محدود کردن دسترسی دیگران به توالت از در استفاده می کنیم، برای محدود کردن دسترسی دیگران به اعضای خصوصی بدن خود نیز از لباس استفاده می کنیم.

پاسخی بگذارید

بستن منو